یعقوب درویشیان، مطالبهگر دلسوز و قلم آشنای کهگیلویه و بویراحمد، پس از ماهها مبارزه سخت و جانفرسا با بیماری سرطان، چشم از جهان فروبست؛ مردی که تا آخرین روزهای زندگی، درد مردم زادگاهش «نازمکان» و کهگیلویه بزرگ را با قلمی صریح، شجاع و بیتعارف فریاد میزد و هیچگاه در برابر مطالبات مردم سکوت نکرد.
به گزارش راک نیوز،یعقوب درویشیان، مطالبهگر دلسوز و قلم آشنای کهگیلویه و بویراحمد، پس از ماهها مبارزه سخت و جانفرسا با بیماری سرطان، چشم از جهان فروبست؛ مردی که تا آخرین روزهای زندگی، درد مردم زادگاهش «نازمکان» و کهگیلویه بزرگ را با قلمی صریح، شجاع و بیتعارف فریاد میزد و هیچگاه در برابر مطالبات مردم سکوت نکرد.
یعقوب درویشیان؛ مردی که با درد جنگید، با قلم ایستاد و با مردم ماند
بعضی آدمها وقتی از دنیا میروند، فقط یک نام از میان ما کم میشود؛
اما بعضیها با رفتنشان، انگار بخشی از صداقت، غیرت و فریاد یک سرزمین خاموش میشود.
«یعقوب درویشیان» از جنس همین آدمها بود.
مردی از تبار رنج و تعهد؛
مردی که قلم را برای تعریف و تمجید نمیخواست، بلکه آن را سلاحی برای دفاع از مردم میدانست. سالها نوشت، فریاد زد، مطالبه کرد و دردهای مردم کهگیلویه و بویراحمد را روی کاغذ آورد؛ مردمی که شاید خیلی وقتها صدایشان شنیده نمیشد، اما یعقوب تلاش میکرد صدای بیصدایان باشد.
او فرزند نجیب و دردآشنای «نازمکان» بود؛
روستایی که همیشه در قلبش زندگی میکرد. عشق به زادگاه، عشق به کهگیلویه بزرگ و دغدغه محرومیتها، لحظهای از او جدا نشد. هر نوشتهاش بوی تعصب پاک به خاک و مردم میداد؛ تعصبی از جنس مسئولیت، نه شعار.
یعقوب درویشیان اهل سکوت در برابر مشکلات نبود.
وقتی جادهای ناامن بود، وقتی جوانی بیکار میماند، وقتی حقی بر زمین میافتاد و وقتی مسئولی باید پاسخگو میبود، او مینوشت؛ بیهراس، صریح و دلسوزانه. شاید قلمش گاهی تلخ بود، اما تلخی نوشتههایش از درد مردم میآمد، نه از کینه.
سالهای آخر عمرش، میدان نبرد دیگری برای او آغاز شد؛
نبردی سنگین با سرطان. بیماری بیرحمی که جسمش را تحلیل برد، اما نتوانست روح بزرگش را بشکند. او با درد زندگی کرد، اما درد را بهانه سکوت نکرد. حتی در سختترین روزها نیز دلش برای مردم میتپید و نگاهش نگران سرزمینش بود.
و امروز…
یعقوب درویشیان رفته است.
قلمی خاموش شده که سالها برای مردم نوشت.
صدایی آرام گرفته که برای حق فریاد میزد.
اما نام او از حافظه این دیار پاک نخواهد شد؛ زیرا انسانهایی که برای مردم زندگی میکنند، بعد از مرگ هم در قلب مردم زنده میمانند.
کهگیلویه و بویراحمد امروز یکی از فرزندان مطالبهگر و شریف خود را از دست داده است؛ مردی که شاید امکانات زیادی نداشت، اما قلبی بزرگ، زبانی صادق و قلمی بیدار داشت.
روحش شاد
یادش جاودان
و راهش پر رهرو باد.
» اخبار مرتبط:
» اشتراک گزاری خبر