مشروح اخبار
.jpg)
تاریخ انتشار : دیروز, 19:31
موحد؛ وکیلی مستقل با پشتوانه مردمی، نه اسیر جناحها و بازیهای سیاسی* «موحد؛ صدای حق و شجاعت در مجلس، نمایندهای که در مسیر خدمت، پرچم امید را برافراشته است» «فائزه هاشمی» به انفرادی منتقل شد دولت، شعر بدون قافیه اصولگرایان شده است *پاسخ به مقاله "کهگیلویه بزرگ در ۱۴۰۶ با موحد یا بدون موحد؟" به قلم دکتر خدیجه ثنائیانزاده*
» نقد یا کیفرخواست؟ وقتی احساسات جای استدلال را میگیرد*
در فضای سیاسی، نقد نه یک لطف، بلکه یک ضرورت است. هیچ مقام و مسئولی نباید خود را فراتر از نقد بداند. اما همانگونه که مسئولان موظف به پاسخگویی هستند، منتقدان نیز موظفاند به اصول انصاف، استدلال و صداقت پایبند باشند. نقدی که بر پایه سند، آمار و تحلیل منصفانه نباشد، از مسیر اصلاح خارج شده و به تخریب نزدیک میشود.
در فضای سیاسی، نقد نه یک لطف، بلکه یک ضرورت است. هیچ مقام و مسئولی نباید خود را فراتر از نقد بداند. اما همانگونه که مسئولان موظف به پاسخگویی هستند، منتقدان نیز موظفاند به اصول انصاف، استدلال و صداقت پایبند باشند. نقدی که بر پایه سند، آمار و تحلیل منصفانه نباشد، از مسیر اصلاح خارج شده و به تخریب نزدیک میشود.
راک نیوز/یادداشتی که درباره سید محمد موحد منتشر شده، بیش از آنکه یک ارزیابی کارشناسی از عملکرد یک نماینده باشد، به یک کیفرخواست سیاسی شباهت دارد؛ کیفرخواستی که در آن، حکم پیش از رسیدگی صادر شده و نویسنده از ابتدا تا انتها تنها در پی اثبات نتیجهای است که از پیش به آن رسیده است.
نویسنده تلاش کرده تمام مشکلات چند دهه کهگیلویه بزرگ را به نام یک نفر ثبت کند؛ گویی در این سالها نه دولتهای مختلف بر سر کار بودهاند، نه وزیرانی تغییر کردهاند، نه استانداران، فرمانداران، مدیران اجرایی و سازمانهای ملی در تصمیمگیریها نقش داشتهاند. این شیوه تحلیل، نه با واقعیتهای اداره کشور سازگار است و نه با اصول علم سیاست و مدیریت.
اگر قرار باشد تأخیر در اجرای یک سد، یک پتروشیمی، یک جاده یا یک طرح آبرسانی صرفاً به حساب نماینده مجلس نوشته شود، پس نقش دولتها، وزارتخانهها، سازمان برنامه و بودجه و دستگاههای اجرایی چیست؟ آیا نماینده مجلس اختیار اجرای پروژههای ملی، امضای قراردادهای عمرانی یا تخصیص مستقیم بودجه را دارد؟ پاسخ روشن است؛ خیر. وظیفه نماینده، قانونگذاری، نظارت و پیگیری مطالبات مردم است، نه اجرای مستقیم پروژههای عمرانی.
از سوی دیگر، نویسنده از ابتدا تا انتهای یادداشت تقریباً هیچ آمار رسمی، گزارش معتبر یا شاخص قابل اندازهگیری برای اثبات ادعاهای خود ارائه نکرده است. عباراتی مانند «کارنامه خالی»، «فاجعه»، «بیعرضگی» یا «قابل بخشش نیست» اگر بدون سند بیان شوند، ارزش تحلیلی ندارند. در تحلیل علمی، ادعا باید با شواهد قابل بررسی همراه باشد، نه صرفاً با ادبیات احساسی.
استفاده از مفاهیمی مانند «حقالناس»، «پاسخگویی در پیشگاه خدا» و «طلب حلالیت» نیز اگرچه از نظر دینی مفاهیم ارزشمندی هستند، اما جایگزین استدلال کارشناسی نمیشوند. نقد عملکرد سیاسی باید بر پایه واقعیت، قانون و دادههای مستند انجام شود، نه بر اساس قضاوتهای اخلاقی که نتیجه را از پیش تعیین میکنند.
نکته مهم دیگری که نویسنده بهسادگی از کنار آن گذشته، رأی مردم است. سید محمد موحد در هفت دوره با رأی اکثریت مردم حوزه انتخابیه به مجلس شورای اسلامی راه یافته است. این موضوع به هیچ وجه به معنای مصونیت او از نقد یا بینقص بودن عملکردش نیست؛ اما واقعیتی است که هر تحلیلگر منصفی باید آن را در تحلیل خود لحاظ کند.
اگر نویسنده معتقد است عملکرد آقای موحد ضعیف بوده، باید توضیح دهد که چگونه مردم در انتخابات متعدد، بار دیگر به او اعتماد کردهاند. تحلیل این واقعیت نیازمند بررسی دقیق عوامل سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و انتخاباتی است، نه نادیده گرفتن آن. حذف مهمترین متغیر یعنی «رأی مردم» از تحلیل، نشان میدهد که متن بیش از آنکه یک تحلیل سیاسی باشد، بیان دیدگاه شخصی نویسنده است.
هیچ تحلیلگر حرفهای، موفقیت یا ناکامی یک منطقه را تنها به یک فرد نسبت نمیدهد. توسعه و عقبماندگی، حاصل مجموعهای از سیاستهای کلان، عملکرد دولتهای مختلف، شرایط اقتصادی کشور، بودجههای ملی، مدیریت اجرایی و نقش همه مسئولان است. تقلیل همه این عوامل به یک نفر، نوعی سادهسازی مسئله و مغالطه در تحلیل است.
البته هیچکس مدعی نیست که عملکرد هیچ نمایندهای خالی از نقص است. سید محمد موحد نیز مانند هر مسئول دیگری میتواند و باید در برابر عملکرد خود پاسخگو باشد. اما پاسخگویی باید در برابر نقدی مستند، منصفانه و مبتنی بر واقعیت باشد، نه در برابر متنی که بیشتر بر احساسات و قضاوتهای شخصی استوار است تا بر شواهد و استدلال.
جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به نقد منصفانه، گفتوگوی عقلانی و تحلیل مبتنی بر داده نیاز دارد. اگر هدف اصلاح است، باید همه واقعیتها دیده شوند؛ هم نقاط قوت و هم نقاط ضعف. توسعه با سیاهنمایی مطلق یا سفیدنمایی مطلق به دست نمیآید، بلکه نتیجه انصاف، مسئولیتپذیری و قضاوت بر پایه حقیقت است.
در پایان باید گفت، قضاوت درباره عملکرد هر مسئولی، حق مردم است؛ اما این قضاوت زمانی ارزشمند و ماندگار خواهد بود که بر پایه اسناد، آمار، واقعیت و انصاف باشد. تاریخ، عملکرد همه مسئولان را ثبت خواهد کرد، اما تاریخ نیز همچون یک قاضی عادل، بر اساس حقیقت حکم میدهد، نه بر اساس هیجان، تیترهای جنجالی یا برداشتهای شخصی.
تاریخ انتشار : دیروز, 19:31
» اخبار مرتبط:
» اشتراک گزاری خبر
