در دنیای سیاست و مدیریت، آنچه بیش از عناوین رسمی بر ماندگاری یک مدیر در حافظه جمعی شهر تأثیر میگذارد، نه احکام اداری، بلکه سرمایه اجتماعی و اصالتی است که با رفتار و منش فردی گره خورده است. در همین راستا، عملکرد مهندس حسین حسینی از اردیبهشتماه ۱۴۰۲ در معاونت شهرسازی شهرداری یاسوج، نمونهای از پیوند میان «تعهد میدانی» و «اعتماد مدیریت ارشد» است که منجر به تحولی ملموس در پروژههای کلیدی پایتخت طبیعت ایران شده است.
پایگاه خبری راکنیوز:** در نظام مدیریت شهری، دستیابی به اهداف کلان و به سرانجام رساندن پروژههای زیربنایی، فرایندی تکبعدی یا متکی بر تلاشهای فردی نیست؛ بلکه برآیندی مستقیم از پیوند اعتماد مدیریت ارشد، انسجام و تعهد مدیران اجرایی، تخصص کارشناسان و همراهی همهجانبه شهروندان است. در این میان، حضور مدیرانی بیحاشیه، متعهد و میدانی که در بستر اعتماد شکلگرفته گام برمیدارند، نقشی بیبدیل در پیشبرد قطار توسعه شهری ایفا میکند.
مهندس حسین حسینی از اردیبهشتماه ۱۴۰۲ که سکان معاونت شهرسازی و معماری شهرداری یاسوج را بر عهده گرفت، پای در مسیری دشوار و پرچالش گذاشت؛ مقطعی که هدایت پروژههای بزرگ با حواشی و موانع متعدد همراه بود. با این حال، مواجهه اصولی با چالشها، پیگیری مداوم مسائل شهری، حفظ ارتباط نزدیک با مردم و کار جهادی، تصویری روشن و متمایز از این دوره مدیریتی بر جای گذاشت.
حسینی با بهرهگیری از اعتماد مجموعه شهرداری، همکاری خود با مدیریت شهری را بر مدار چهار اصل «صداقت»، «تعامل سازنده»، «پیگیری مستمر» و «حضور میدانی» بنا نهاد؛ رویکردی که ثمره آن در شتاببخشی و گرهگشایی از طرحهای شاخصی نظیر **پل شهدای اقتدار، سیلبند دهنو، خیابان جمهوری و بلوار آیتالله ملکحسینی** به وضوح تجلی یافت.
اعتماد شهردار یاسوج به این مدیر جوان و پاسخ صادقانه و کاری وی در روند اجرای طرحها، الگویی موفق از یک تعامل همافزا در مدیریت شهری است؛ تعاملی که غایت آن فراتر از مناسبات اداری، تحقق توسعه متوازن، آبادانی پایدار و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان یاسوجی بوده است.
در نهایت، آنچه بیش از عناوین رسمی و نام پروژهها در حافظه جمعی شهر ماندگار میشود، اعتماد و سرمایه اجتماعی است. صندلیها و جایگاههای مدیریتی اعتبار اداری میآورند، اما آنچه ماندگاری نام و نیکنامی یک مدیر را در افکار عمومی رقم میزند، اخلاقمداری، منش، رفتار و نحوه خدمت به مردم است.
به راستی که:
*«جایگاه مدیریتی ممکن است به انسان اعتبار اداری بدهد، اما اعتبار واقعی را عملکرد، تعهد و منش انسان میسازد؛ چرا که اصالت، خریدنی نیست.»*
-به قلم: سونیا درخش
» اخبار مرتبط:
» اشتراک گزاری خبر