سوگنامهای در رثای انسانی وارسته که زیستن اخلاقی را نه در واژهها، که در مداوای پنهانی نیازمندان، گشودن بیمنِت گره از کار ناتوانان و صبوری بیکران در برابر طوفانهای سهمگین زندگی معنا کرد؛ مردی از تبار مهربانی که با لبخند و آغوش پدرانهاش، ترس کودکان را به شوق بدل میکرد و امروز بر بال فرشتگان به نظاره مینو نشسته است.
راک نیوز/یادداشتی به قلم عبدالمحمد سعیدی در پاسداشت سبک زندگی و خدمات بیمنت یک انسان شریف:
*اسوهٔ شفقت، پورِ فروتن و علیِّ مردانِ روزگار*
هیچ شهرتی متناسب تر از شفقت پور برای تو نبود،چون مشفقی را در نهایت زیبایی معنا کردی، آن گاه که شبانه دارو و اسباب بهداشت و ناخن گیر و دیگر لوازم پیرایش و..... برمی داشتید، و پیرمردان و معلولان بی کس وبی کار را به حمام می بردی،سرو صورتشان را اصلاح می کردید و به اموربهداشتی شان رسیدگی می کردید؛ تواضع و نوعدوستی را ساده و دراوج زیبایی معنا می کردید.
آن گاه که در تنها یک روز تعطیلی (جمعه) آچار و ابزار لوله کشی را ترک موتورت می بستی و در شهر و روستاهای اطراف،بی مزد و منت گره از کار خانواده های ناتوان می گشودی، بی گمان امروز بر بال فر شتگان سوارید و در رستاخیز بر بال همین فرشتگان درسایه سار اشجار بهشت و نهرهای موعودش، روانشاد و آرام، به تماشای مینو خواهی نشست.
آن گاه که مأموریت های معوقه به خاطر دوری راه،بدی آب و هوا و صعب العبور بودن جاده ها را حسب وجدان کاری و احساس مسئولیت بالا با اشتیاق می پذیرفتید،مؤثر ترین درس کاری و زندگی و اعتقاد به رزق حلال را عالمانه برای همکارانتان تدریس می کردید.
هنوز طعم آب نبات ها و مزه آدامس هایی را که جهت تشویق برای تزریق واکسن، خونگیری و برای آزمایش بیماری های واگیر و رایج زمان ،با لبخند آرامش بخشتان هدیه می دادید و مشتاقانه مابچه های فرار ازترس را به آغوش خود می کشاندید، فراموش نکردیم و چه روانشناسانه بود این ابتکار و خلاقیت شما.
آن گاه که مشتاقانه [ نون واری کن] برمی داشتید و پابه پای همسر در پخت نان کمک می کردید، یا همراه و همگام ایشان در پخت و پز و کارِ خانه همکاری و همیاری می فرمودید، و آن گاه که پرستاری مرحوم همسر بیمارتان را مشتاقانه و در نهایت توجه و دقّت و به نحو بایسته و شایسته پذیرا شدید، درس عشق، برابری،پایبندی به عشق و رعایت حقوق زن را برای همه ما معنا فرمودید. شکیبایی شما در تحمل داغ دو دختر دارای فرزند و همسر گرانسنگتان و اکتفا به ذکرقرآنی:*انّا لله و انّا الیه راجعون* همگام با توکل به خدای تعالیٰ و پذیرفتن و تسلیم شدن در برابر حکمت و قضا و قدر الهی، نشان از اوج اعتقاد و ایمان قلبی و عمیق شما داشت و ماهمه از این درجه از باورهای دینی شما درس معرفت و دین تحصیل کردیم. حال که تقدیر و مشیت الهی چنین رقم خورد که باید مرثیه فراق بسراییم و با این اسطورهٔ مهر،مردمداری و تواضع برای ابد خداحافظی کنیم: در دایِرِهٔ قسمت، ما، نقْطِهٔ تسْلیمیم/
لطف، آنچه تو اندیشی؛ حکم، آنچه تو فرمایی .
*«الهي رِضاً بِقَضائِكَ و تَسْليماً لِامْرِكَ وَ لا مَعْبودَ سِواكَ يا غِياثَ الْمُستَغيثين»*
خلعت آل الله برازنده وجودتان و فردوس جاودان بهره آخرتتان
عبدالمحمد سعیدی
» اخبار مرتبط:
» اشتراک گزاری خبر