در حالی که بسیاری از ظرفیتهای اقتصادی مراتع کشور به دلیل عدم بهرهبرداری صحیح یا سوءمدیریت مهجور ماندهاند، «غلامحسین صفایی»، بهرهبردار نمونه محصولات فرعی جنگلی و مرتعی از روستای تنگسرخ بویراحمد، توانسته است با تکیه بر دانش بومی و رویکردی حفاظتی، آنغوزه را به گنجی اقتصادی برای منطقه تبدیل کند؛ گنجی که اگر با حمایتهای لازم در زنجیره تولید همراه شود، میتواند ارزآوری قابلتوجهی برای استان داشته باشد.
در حالی که بسیاری از ظرفیتهای اقتصادی مراتع کشور به دلیل عدم بهرهبرداری صحیح یا سوءمدیریت مهجور ماندهاند، «غلامحسین صفایی»، بهرهبردار نمونه محصولات فرعی جنگلی و مرتعی از روستای تنگسرخ بویراحمد، توانسته است با تکیه بر دانش بومی و رویکردی حفاظتی، آنغوزه را به گنجی اقتصادی برای منطقه تبدیل کند؛ گنجی که اگر با حمایتهای لازم در زنجیره تولید همراه شود، میتواند ارزآوری قابلتوجهی برای استان داشته باشد.
به گزارش «راک نیوز»، غلامحسین صفایی که به تازگی موفق به کسب عنوان بهرهبردار نمونه از سوی سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور شده است، الگویی موفق از تلفیق حفاظت از طبیعت و کارآفرینی است. او که علاوه بر کشت آنغوزه، در حوزههای زنبورداری، دامداری و تولید علوفه نیز فعالیت دارد، سالهاست با این گیاه استراتژیک در منطقه تنگسرخ پیوندی عمیق برقرار کرده است.
**آنغوزه؛ گیاهی که با آن «همکلام» میشوم**
صفایی که از سال ۱۳۸۲ فعالیت خود را در این حوزه آغاز کرده، نگاهی متفاوت به بهرهبرداری از این گیاه دارد. او با لحنی صمیمانه میگوید: «شاید باورتان نشود، اما من با آنغوزه حرف میزنم! در طول سالها تجربه، فهمیدهام که این گیاه چه زمانی "قهر" است و محصول کمتری میدهد و چه زمانی میتوان بیشترین شیره را از آن استحصال کرد. من میدانم که این گیاه در تاریکی مطلق و شبهای بدون مهتاب، سخاوتمندانهتر از همیشه شیره خود را به بهرهبردار هدیه میدهد.»
**کشت ۸۰ هکتاری؛ از بویراحمد تا فارس**
این بهرهبردار نمونه با اشاره به اینکه آنغوزه را «گنج پنهان» استان میداند، افزود: «اکنون به همراه دو فرزندم، کشت و بهرهبرداری از ۵۰ هکتار از مراتع استان کهگیلویه و بویراحمد و ۳۰ هکتار از مراتع استان فارس را مدیریت میکنیم. پیشبینی میشود در سال جاری حدود ۲ تن شیرابه آنغوزه برداشت کنیم که با توجه به قیمت هر کیلو ۴ تا ۵ میلیون تومان، ارزش اقتصادی بالایی را برای منطقه به همراه دارد.»
**توسعه پایدار؛ ۴ کاشت به ازای ۱ برداشت**
یکی از نکات برجسته فعالیت صفایی، پایبندی او به اصول توسعه پایدار است. او تأکید میکند که برای حفظ طبیعت و تداوم تولید، هرگز تنها به فکر بهرهبرداری نیست: «من قانون نانوشتهای برای خودم دارم؛ به ازای هر بوتهای که بهرهبرداری میکنم، همان سال ۴ بوته جدید در خاک میکارم تا علاوه بر حفظ پوشش گیاهی، بستر را برای آیندگان و بهرهبرداریهای سالهای بعد مهیا کنم.»
**خامفروشی و جولان دلالان؛ چالش اصلی تولیدکنندگان**
با وجود موفقیتهای چشمگیر، صفایی از چالشهای بزرگ این صنعت گلایه دارد. او وجود دلالان را سدی بزرگ در برابر درآمد واقعی کشاورزان میداند و میگوید: «دلالان شیرابه آنغوزه را با قیمت بسیار پایین از ما میخرند و با صادرات آن، سودهای هنگفتی را به جیب میزنند.»
وی تصریح کرد: «مشکل اصلی ما نبود زنجیره کامل تولید و صادرات است. ما به شدت نیازمند فراهم شدن زیرساختهای فرآوری و بستهبندی در استان هستیم. تا زمانی که این زیرساختها فراهم نباشد، ما مجبوریم به خامفروشی تن دهیم و ارزش افزوده این گنج پنهان به جای جیب مردم منطقه، به حساب واسطهها و بازارهای خارجی واریز شود.»
به نظر میرسد داستان موفقیت غلامحسین صفایی، تنها یک روایت شخصی نیست؛ بلکه زنگ خطری برای مسئولان استان است تا با حمایت از ایجاد صنایع تبدیلی در بخش گیاهان دارویی، مانع از هدررفت سرمایههای ارزشمند زاگرس شوند.
» اخبار مرتبط:
» اشتراک گزاری خبر