» برای بیمارستان امام خمینی دهدشت؛ تغییر مدیریت یا مدیریت تغییر کدام کارساز است؟

سازمان ها براي بقا و پويايي خود ناگزير به نوآوري و تغييرات مستمر ود ايمي هستند.

دنيا به طور مداوم در حال تغيير و تحول استو به تعبير (پیتر دراکر، ‏ از برجسته‌ترین نظریه‌پردازان مدیریت در جهان) يگانه امر ثابت در دنياي امروز تغيير است.


اگر تغيير، تحول و نوآوري ضرورت نداشت، بشر هنوز در زندگي انسان هاي اوليه و شايد هم در سطح زندگي جانوران باقي مي ماند و هيچ تغيير و تحولي در دانش، نگرش و رفتار او حاصل نمي شد.

اگر انسان ها خاصيت تغييرپذيري و اصلاح نداشتند، در چارچوب تنگ فكري خود باقي مي ماندند وراه پيشرفت آنان مسدود مي شد.


در نتیجه در دنیای رقابتی و پرشتاب امروزی، ضرورت تغییرات سریع سازمانی و مدیریت آن یکی از شرایط اساسی موفقیت سازمان ها است.

اما برای دست یابی به این هدف گاهی مدیریت تغییر وگاه تغییر مدیریت چشم انداز روشنی از توسعه و موفقیت را پیش رو قرار میدهد.

در سال های گذشته که برسر موفقیت هرچه بیشتر مجموعه بیمارستان امام خمینی دهدشت مطالبی منتشر می شد عمده انتقادات در مقایسه این مجموعه با دیگر مراکز درمانی دولتی در مراکز استان ها و کلان شهرها بود.

بسیاری براین باور بودند که مدیران باید برای ارتقاء سطح بیمارستان در ارزیابی ها تلاش و نبوغ خود را نشان دهند.

از آن سال ها تاکنون کمتر از انگشتان یک دست مدیرانی آمدند و رفتند و اگرچه سطح عملکردی تا حدودی با کرونا چرخ آن کند شده اما خواسته یا ناخواسته باید بپذیریم فقدان مدیریت تحول گرا را می توان در این حوزه جدی دانست.

اگر چند سال پیش خیل عظیمی از انتقادات بر چگونگی جایگاه بیمارستان در ارزیابی سالانه و سطح قرار گرفته آن است امروز این نبود تحول در حوزه مدیریتی کار را بجایی رسانده که خشک شدن چمن حیاط بیمارستان باید بشوددغدغه،درحالیکه اگر مدیریت جدید برنامه محور و تحول گرا بود قطعا نگاه ریز ارزیابی های عملکردی هم اینقدر نزول پیدا نمی کرد.

واقع بینانه باید بپذیریم؛ روند تکراری روز گذر، سرنوشتی است که در مورد مدیریت مرکز درمانی امام خمینی دهدشت درحال تجربه شدن است.

بعداز چندماه که از تغییرات مدیریتی در راس این مرکز میگذرد ،امید به تحول و رشد رو به جلو را نباید در تغییر مدیریت جست بلکه این روند روزمره و عاری از تحول که سرانجامی جز بی انگیزشی نیروی انسانی بعنوان بزرگ ترین سرمایه یک سازمان را بهمراه ندارد، اگر با چاره ای در بالا دست همراه نباشد ممکن است روزی که خیلی دیر نیست نسخه از سرناچاری"مدیریت تغییر " برای آن نوشته شود.

مدیریت تغییر در اصطلاحی عامیانه یعنی اگر مدیر نتواند در سازمان تحت مدیریت خود تحولی را رو به رشد انجام دهد سرانجام به نقطه نزولی میرسد که باید همه مجموعه را تغییر داد.

بنظر میرسد هنوز وقت هست تا مسئولان دانشگاه علوم پزشکی کهگیلویه و بویراحمد برای ارتقاء جایگاه بیمارستان امام خمینی دهدشت با تغییر مدیریت مجبور نباشند روزی دست به دامان مدیریت تغییر برای همه بخش های آن شوند.

اینکه دانشگاه علوم پزشکی در کمترین زمان ممکن از انتصاب مدیری متوجه شود که نقشه راه مد نظر با این مدیریت به مقصدنمی رسد و تصمیم به تغییر دهد نه تنها نشان از شتاب زدگی ندارد بلکه برگرفته از احترام به دیدگاه نظارتی و انتقادی افکار عمومی است.

علاوه بر مجموعه مدیریتی و دانشگاهی بالادستی ، امروزه افکار عمومی بهبود کیفیت در خدمات و ارتقاء در شاخص ها را مطالبه میکند و چرخیدن درب بریک لنگه بصورت مداوم نمی تواند اقناع کننده باشد.