هر چند گویا، اهالی بهارستان انتقادات تند و تیزی از سیاستهای اقتصادی دولت کردهاند، اما بعید به نظر میرسد، این اعتراضات تأثیری برای مردم داشته باشد و در پایان آنچه مسلم است، این است که نان گران شد و مردم مجبورند برای جبران هزینههای دو چندان این گرانی، سفره خود را کوچکتر پهن کنند.

افزایش بهای نان و پیشتر از آن، افزایش بهای لبنیات و چندین و چند کالای اساسی، باعث شده است تا زندگی اقشار آسیبپذیر و کمدرآمد، بیش از گذشته در معرض تهدید قرار گیرند.
به گزارش «تابناک»، در حالی که بیشتر نمایندگان مجلس از تعهد نداشتن دولت به اجرای دقیق قانون هدفمندی یارانهها انتقاد دارند، تا کنون کار عملی در راستای تأمین منافع مردم از سوی نمایندگان نشده است.
نادری قاضی پور، نماینده مردم ارومیه در مجلس شورای اسلامی، با بیان اینکه دولت میخواهد پول گندمهای وراداتی را از حلقوم مستضعفین بیرون بکشد، در تذکر به تیم اقتصادی دولت گفت: «چگونه وقتی که حقوق کارگران و کارمندان را 15 درصد یا کمی کمتر افزایش ندادهاید، یک شبه 30 درصد بهای نان را افزایش دادهاید؟
وی با بیان اینکه اگر دولت پولهایی را که برای خرید گندمهای خارجی اختصاص میدهد، به کشاورزان داخلی اختصاص دهد، بسیاری از مشکلات کشاورزان و تولید در بخش کشاورزی حل خواهد شد، گفت: با فشار مجلس، بهای خرید تضمینی گندم، تنها 6 درصد افزایش یافت، ولی دولت بهای نان را 30 درصد افزایش داد؛ گویا دولت میخواهد، پول لازم برای خرید گندمهای خارجی را از حلقوم کارگران، مردم مستضعف و فقرا پول بیرون میکشد».
محمد علی عبداللهزاده از دیگر نمایندگان مجلس نهم، انتقاد خود را این گونه میگوید: «بنا بر قانون هدفمندی یارانهها، بنا بر این بوده است که ۳۰ درصد از درآمدهای قانون هدفمندی یارانهها را به بخش تولید اختصاص دهند. این مسأله بسیار مهم است که اجرایی نشده و اکنون میبینیم، بخشهای کشاورزی و صنعتی آسیب جدی دیدهاند؛ بنابراین، بهتر است قانون به همان شکل که تصویب شده، اجرایی شود. از نظر من، هر گونه دخل و تصرف در اجرای قانون، آن را آسیبپذیر میکند».
اما به رغم فشار جدی که افزایش قیمت نان و به دنبال آن، افزایش سایر کالاها در روزهای آینده بر طبقات ضعیف وارد خواهد کرد، پیگیریها و اعتراضات نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی به نتیجه نرسیده است.
حجتالاسلام دخیل عباس زارعزاده، با انتقاد از تصمیم دولت برای افزایش دوباره بهای نان میگوید: «متأسفانه، بررسیهای نمایندگان مجلس در مورد علت این افزایش قیمت بینتیجه مانده است. مسئولان در این زمینه پاسخ قانعکنندهای نمیدهند که جای بسی نگرانی دارد. گویا، مسئولان از گرسنگی مردم خبر ندارند و مشخص نیست که چنین کارهایی با کدام جسارت توجیهپذیر و پذیرفته است»!
زارعزاده درباره اینکه امکان دارد افزایش بهای نان، ناشی از تصویب افزایش قیمت خرید تضمینی گندم در سال جاری باشد، گفت: برای گندمی که امسال از کشاورزان خریداری و در سیلوها انبار شده، همان قیمت قبلی خرید تضمینی پرداخت شده است، نه قیمت ۴۳۵ تومان.


علیرضا محجوب نیز این کار نسنجیده دولت را زیر سؤال برده و آن را به مانند تهدید سفره پانزده میلیون ایرانی برآورد کرده است.
وی در نطق میان دستور خود در صحن علنی مجلس گفت: مسئولان در میان کالاهای مصرفی با توجه به حساسیت اجتماعی در مورد افزایش بهای نان، یعنی اصلیترین خوراک کارگران، کشاورزان و دیگر اقشار مردم به چه جسارتی توانستهاند، بهای نان را افزایش دهند؟
او با طرح این پرسش که مسئولانی که از افزایش قیمت نان سخن میگویند، آیا از گرسنگی چیزی نمیدانند، گفت: از کودک، مادر و پدری که باید تنها کالای باقی مانده برای سفره خود (نان) را تهیه کنند، آیا چیزی شنیدهاید؟
محجوب ادامه داد: با این کار مسئولان، باید امروزه فقرا برای غذای خود نان خشک گندیده و غذاهای مصرف شده اغنیا را مصرف کنند.
رئیس فراکسیون کارگری دورههای ششم تا هشتم مجلس گفت: با وجود تضمین از سوی مسئولین برای پرداخت یارانه نان، اما برای افزایش قیمت نان، هیچ یارانهای در نظر گرفته نشده است و حتی تلاش برای کنترل قیمت آن هم نمیشود؛ بنابراین، باید گفت آنها درد گرسنگان را ندارند و در واقع این امر سفره پانزده میلیون نفر را تهدید میکند.
هر چند گویا، اهالی بهارستان از این کار دولت ـ که برخی آن را انتقامجویانه و برخی آن را پیشدرآمد مرحله دوم هدفمندی یارانهها برآورد کردهاند ـ گلایهمند هستند و انتقادات تند و تیزی را از سیاستهای اقتصادی دولت ابراز داشتهاند، بعید به نظر میرسد این اعتراضات تأثیری برای مردم داشته باشد و سرانجام آنچه مسلم است، این که نان گران شد و مردم مجبورند برای جبران هزینههای دوچندان این گرانی، سفره خود را کوچکتر پهن کنند!